उगीच काहीतरी लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
उगीच काहीतरी लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

गुरुवार, ११ सप्टेंबर, २०२५

पावसाळा






तुमचा आवडता ऋतू कोणता असा प्रश्न कधी ना कधी कोणीतरी विचारलाच असेल ना तुम्हाला?

माझा नावडता ऋतू नक्कीच उन्हाळा आहे, आणि आवडता पावसाळा! 

थोडं लहान असताना पावसाळ्यात काही-बाही लिहायला वगैरे सुचायचं, उन्हाळ्याच्या लाहीनंतर सगळीकडे वातावरण प्रसन्न झाल्यामुळे असेल कदाचित पण मनही प्रसन्न व्हायचं.
तसं पण पावसाळा आला की कुत्र्याच्या छत्र्या आणि बेडकांची ओरड चालू होतेच नाही का! 

पावसाळी ट्रेक्स असायचे, गेल्या वर्षीपर्यंत कितीही भिजलं तरी सर्दी-खोकला-ताप वगैरे हे काय असतं माहिती नव्हतं.

या वर्षी मात्र पावसाळ्याने की पावसाने (विचार करणारा ईमोजी) अगदी उबग आणलाय. 
मे महिन्यात जे सुरु झालाय ते जायचं काही नावच नाही. 
ऐन गौरी-गणपतीमध्ये हे धो-धो चालूच. थोडी रिमझिम असतेच दर वर्षी, पण यंदासारखा अगदी निरुत्साही वाटावं असा आठवत नाही कधी झालेला.

एक तर अजून गम्मतच झाली, ऑगस्ट मध्ये कोकणात ट्रिप काढलेली, १५ ऑगस्ट आणि सप्ताहांत जोडून येत होते. मग काय यावं फिरून म्हटलं. आणि राखीपौर्णिमा होऊन गेलेली त्यामुळे तर पाऊस जास्त नसेल असा अंदाज घेऊन बुकिंग केलं होतं. पण १५ ऑगस्टला तिकडे पोहोचताच प्रॉपर्टीवाल्यांनी सांगितलं की गेले पाच दिवस सतत पाऊस चालू आहे. एकतर कोकणातला पाऊस आणि  वातावरण तर असं की प्रॉपर्टीच्या बाहेर पडायची इच्छा होईना. त्यात त्यांनी अजून एक बॉम्ब टाकला १६ ऑगस्टला दहीहंडी होती, तर प्रॉपर्टीमध्ये जेवण मिळणार नव्हतं, कामाला कोणी माणसंच येणार नाहीत म्हणे. म्हणजे पावसाने बाहेर जाता येईना आणि आत थांबून जेवणही नाही मिळणार. हे खरं तर त्या लोकांनी बुकिंग घेतानाच सांगितलं पाहिजे ना. कोकणाबद्दल ही गोष्ट एवढी गुपित कशी काय राहिली देव जाणे. मग काय १६ ऑगस्टलाच तिकडून काढता पाय घेतला आणि आलो पुण्यात परत! 

तर असा हा २ ० २ ५ चा पावसाळा! 
खरं सांगू का, आत्ता या वर्षीपर्यंत माझा आवडता ऋतू पावसाळाच होता! हो "होता"च :D





गुरुवार, १३ ऑगस्ट, २०१५

सवय...

मी पाणी खूप कमी पिते असं सगळे मला सांगतात. खरं तर लहानपणी व्यवस्थित पाणी प्यायलं जायचं. पण माझी एक मैत्रीण होती शाळेतली. ती आणि मी रोज शाळेत एकत्र चालत जायचो. तिने एकदा बोलता बोलता सांगितलं की ती खूप पाणी प्यायची म्हणून तिच्या पाठीमध्ये पाणी झालं आणि मग ऑपरेशन करून ते काढून टाकावं लागलं तेव्हा चार तांबे पाणी निघालं. आता तेव्हा इतकं कळायचं वय नव्हतं की जास्त पाणी प्यायल्याने पाठीत पाणी वगैरे होत नाही, काहीतरी आजार झाला तरच होतं. पण ते ऐकल्यापासून माझंच पाणी पिणं कमी होऊन गेलं आणि आता ती सवयच बनून गेली.

असंच पुन्हा शाळेत असतानाच कोणाच्यातरी गप्पांमध्ये असं ऐकलं की, एक शाळकरी मुलगा होता. शाळेत जाताना त्याने शाळेचे बूट घातले तर त्यात विषारी पाल होती. त्याच्या ते लक्षात आलं नाही. आणि त्या पालीचं विष त्याच्या शरीरात भिनून त्याचा मृत्यू झाला. हे ऐकलं आणि दुसऱ्याच दिवसापासून मला माझे बूट ३-४ वेळा सगळीकडून झटकून घेऊन मगच घालायची सवय लागली. ही सवयदेखील आजतागायत कायम आहे. 

कधीतरी एकदा चहा प्यायला आणि चहाची सवय होऊन गेली. व्यायाम मात्र हजारदा सुरु केला आणि हजारदा सुटला पण त्याची सवय काही व्हायला तयार नाही. वाईट सवय लागणं सोपं आणि सुटणं अवघड तर चांगली सवय लागणं अवघड आणि सोडणं सोपं असतं. पण वर उल्लेख केल्याप्रमाणे काही उगीचच लागलेल्या सवयी असतात, ज्या सुटता सुटत नाहीत. सवयीचं रुपांतर व्यसनात झालं की मग मात्र ते सोडवणं खरंच अवघड होऊन बसतं, आणि बाकी व्यसनं तरी सोडवता येतील पण एखाद्या माणसाचं व्यसन लागलेलं कसं सोडवायचं… 


बुधवार, १८ फेब्रुवारी, २०१५

ऑफिस आणि गाणं


"ओSSSSSS  अह्म्ह्म्ह्म्ह्म्ह्म् अह्म्ह्म्ह्म मन क्यों बहकाSSS रीS बहका, मन क्यों बहका री बहका, आधी रात को… 
बेला महका होS, बेला महका री महका,…  टुणुणूक टुणुणूक टुणुणूक टुणुणूक"
मी टेबलवरचा फोन रिसीव केला. पाच एक मिनिट बोलणं झालं, फोन ठेवला. 

Windows media player -> double click "man_kyun_behka"

"ओSSSSSS  अह्म्ह्म्ह्म्ह्म्ह्म् अह्म्ह्म्ह्म मन क्यों बहकाSSS री S बहका, मन क्यों बहका री बहका, आधी रात को… 
बेला महका हो S, बेला महका री महका,…   कुहुंग"
आउटलूकवर मेल आला होता. मेल पाहिला, related गोष्टी शोधून मेलला reply केला. 

परत Windows media player -> double click "man_kyun_behka"

"ओSSSSSS  अह्म्ह्म्ह्म्ह्म्ह्म् अह्म्ह्म्ह्म मन क्यों बहकाSSS रीS बहका, मन क्यों बहका री बहका, आधी रात को… 
बेला महका होS, बेला महका री महका,…  आधी Excuse me madam,"
या पेपरवरचे तुमचे सगळे डीटेल्स बरोबर आहेत का ते चेक करा. केलं चेक. 

परत Windows media player -> double click "man_kyun_behka"

"ओSSSSSS  अह्म्ह्म्ह्म्ह्म्ह्म् अह्म्ह्म्ह्म मन क्यों बहकाSSS रीS बहका, मन क्यों बहका री बहका, आधी रात को… 
बेला महका होS,  SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS "
पुढे काय गाणं वाजलं ऐकलंच नाही, कोडमध्ये critical काहीतरी सापडलं होतं ते resolve केलं. हुश्श म्हटलं. आणि 

परत Windows media player -> double click "man_kyun_behka"
"ओSSSSSS  अह्म्ह्म्ह्म्ह्म्ह्म् अह्म्ह्म्ह्म मन क्यों बहकाSSS रीS बहका, मन क्यों बहका री बहका, आधी रात को… 
बेला महका होS, बेला महका री महका,… आधी राS त को"

हाच तो दुसऱ्या वाक्यातला आशा भोसलेंनी गायलेला "राS त को" ऐकायचा होता कधीपासूनचा… 

गुरुवार, १९ जुलै, २०१२

महागाई वाढते आहे? (कविता)

छायाचित्र आंतरजालावरून
महागलेय जेवण,
महागलेय जीवन,
पण स्वस्तही इथे बरंच काही आहे
कोण म्हणतं महागाई वाढते आहे?

                                               स्वस्त इथे खून,
                                               स्वस्त लोकांचे जीव
                                               आणि स्त्रीभ्रूणही इथे कचऱ्यात आहेत,
                                               कोण म्हणतं महागाई वाढते आहे?

स्वस्त आता अत्याचार,
स्वस्त झालीये लुटालूट,
बलात्कारालाही बघे इथे आहेत
कोण म्हणतं महागाई वाढते आहे?

                                               स्वस्त आहे भ्रष्टाचार,
                                               पुढारी तो लाचार,
                                               घोटाळे तर न मोजणेच इष्ट आहे
                                               कोण म्हणतं महागाई वाढते आहे?

                              लाखोंची डोनेशनं, करोडोंची लाच
                              दारू नि बायांचा नंगानाच
                              नैतिकता मात्र महागते आहे....
                              तिथेच तर महागाई वाढते आहे....



बुधवार, २५ एप्रिल, २०१२

संस्कार?

           
            शेजारच्या काकू रविवारी आईशी गप्पा मारायला आल्या होत्या. त्यांना गप्पांना काही विषयच लागत नाही. आणि सगळेच विषय संपले तर अमक्याच्या घरी असं असं झालं, याचं त्याच्याशी भांडण झालं, या एखाद्याच्या घरातल्या अगदी वैयक्तिक गोष्टीही त्यांना माहिती असतात. असंच बोलता बोलता त्यांनी सांगितलं की "त्या कल्पनाची मुलगी आहे ना, तिने अमक्या अमक्या जातीच्या मुलाशी पळून जाऊन लग्न केलं. तसेही तिच्यावर काही संस्कार आहेत असं कधी वाटतच नव्हतं."
तेव्हा मनात आलं, संस्कार म्हणजे नक्की काय असतं?

            पूर्वी म्हणत मुलीच्या जातीने शांत असावं, चार लोकात मोठ्याने हसू नये, अशी मुलगी असली की तिच्यावर चांगले संस्कार आहेत, पण एखादी अशी असली आणि तिचा स्वभावच चांगला नसेल तर फक्त वरवरच्या वागण्याला संस्कार म्हणायचं का? पळून जाऊन किंवा घरच्यांविरुद्ध लग्न केलं तर संस्कार नसतात का? ती जर आयुष्यभर सुखी राहणार असेल तर काय बिघडलंय?

            एखादा मुलगा व्यसनाधीन असेल पण कोणाच्याही मदतीला कधीही धाऊन जाणार असेल तर त्याच्यावर संस्कार आहेत की नाहीत? संस्कार म्हणजे फक्त बाह्यवर्तन, प्रत्येक गोष्टीचं अवडंबर की माणुसकी म्हणजे संस्कार? की माणुसकी हा संस्कारातला फक्त एक प्रकार?

            खोटं बोलू नये हा संस्कार, पण प्रत्येकाला आयुष्यात छोट्या मोठ्या गोष्टींसाठी खोटं बोलावंच लागतं, मग काय उपयोग या संस्काराचा? मोठ्यांचा आदर करावा, पण ती व्यक्ती आदर करण्यालायक नसेलच तर? अंगी नम्रपणा असावा, पण नम्र लोकांना भित्रे समजतात आजकाल! अरेला कारे बोलला नाही तर कसा तग धरेल? मग आधी उद्धटपणा करायचा आणि जर आयुष्यात काही चांगलं नाव कमावलं, प्रसिद्धी मिळाली तर नंतर नम्र व्हायचं? अजून कितीतरी गोष्टी ज्या आपल्यावर लहानपणापासून बिंबवल्या जातात, पण प्रत्यक्ष जगात तसं वागून चालतच नाही. चाणक्याने सांगितलंय, "सरळ झाडे आधी कापली जातात".

            संस्कार आपल्याला "माणूस" बनवतात. आणि आपल्यातला माणूस आपल्याला माहिती असेल तर इतरांनी आपल्या संस्कारांबद्दल काहीही बोलो, काय फरक पडतोय!


बुधवार, ११ एप्रिल, २०१२

खूप बोर होतं तेव्हा...

हल्ली उन्हाळ्यात दुपारी जेवल्यानंतर जाम म्हणजे जाम झोप येते. मग ऑफिसमध्ये असो वा घरी. असंच त्या दिवशी पण खूप झोप येत होती. प्रचंड फ्रीक्वेन्सीने जांभया येत होत्या. पण आम्हाला वाटलं आम्हाला बोरच होतंय. १०-१२ जांभया दोघींच्याही झाल्यावर मग शेवटी संवाद सुरु केला.

ती : मला खूप झोप येतेय.  |-)

मी: मला पण खूप झोप येतेय, कारण आधी मीच जांभई दिली ना...  :-P

ती: झोपेचा आणि जांभईचा  काही संबंध नसतो, जांभई ऑक्सिजन कमी पडल्याने येते. :s 

मी: मग तुला कशावरून झोप आलीये, तुलाही  ऑक्सिजन कमी पडत असेल.  :-\

ती: नाही मला झोप आलीये, तुला ऑक्सिजन कमी पडतोय. :-) 

मी: हम्म, बॉसला सांगायला पाहिजे, तुमच्या हापिसात ऑक्सिजन कमी पडतोय. इथे वर ऑक्सिजन मास्क्स ठेवा, जो ऑक्सिजन कमी पडला की खाली येईल, मग जांभया नाही येणार. :D

ती: गुड आयडिया, किंवा मग इथे छोट्या छोट्या रोपांच्या कुंड्या ठेवायला पाहिजेत टेबलच्या आजूबाजूला. म्हणजे पुरेसा ऑक्सिजन मिळेल. :-o

अजून एक जण तेवढ्यात आमचा "संवाद" ऐकायला आली होती, ती हसायलाच लागली अचानक. आणि म्हणे कुंडी म्हणजे काय माहितीये न... आम्ही : हो हो माहितीये, तुला तर तेच आठवतं कधीपण... ती लगेच गेली (आमच्यासारखी रिकामटेकडी नव्हती बहुतेक)

मी: हा पण कुंडीची आयडिया भारी आहे. मग आपण बाबा रामदेव सांगतात तसा प्राणायाम करून रोपाच्या जवळ जाऊन फक्त ऑक्सिजन घेऊ आणि कार्बन डाय  ऑक्साइड एका पिशवीत भरून बॉसच्या केबिनमध्ये सोडून येऊ...  :-#

दोघी: खी खी खी   :D  :D  :D

चला चहा आला... आता भरपूर ऑक्सिजन मिळेल....  8o|   <:o)

------------------------------------------

(कोण म्हणतंय तुम्हाला बोर झालं होतं तर आम्हाला कशाला बोर केलंस ते? मला बोर होत असताना सर्वांना ते वाटण्याचा मला पूर्ण हक्क आहे :-P  )

सोमवार, २९ ऑगस्ट, २०११

कौन बनेगा करोडपती

कौन बनेगा करोडपती मध्ये अमिताभ बच्चन कडे लक्ष ठेवल्यास कमीत कमी ६ लाख तरी कुठेही जात नाहीत. कसे?

समजा कौन बनेगा करोडपती मध्ये पुढील प्रश्न विचारला

शम्मी कपूर यांचे मूळ नाव काय?
अ.सिकंदर        ब.शमशेर        क.शामराज        ड.समरराज

तर उत्तर दिल्यानंतर बऱ्याचदा ते बरोबर आहे की नाही हे तपासून पाहण्यासाठी अमिताभ बच्चनचीच मदत होते.

समजा स्पर्धकाने उत्तर दिलं   ब.शमशेर तर अमिताभ पटकन विचारेल आप शुअर है? लॉक किया जाय? ओके तो लॉक करते है   ब.शमशेर

समजा स्पर्धकाने चुकीचं उत्तर दिलं आणि सर्व लाईफ लाईन उपलब्ध असतील तर अमिताभ म्हणेल अगर आप शुअर नही है तो लाईफ लाईन का इस्तेमाल किजीये. आपकी सभी लाईफ लाईन्स जीवित है. तेव्हा समजून जावं की दिलेलं उत्तर हमखास चुकीचं आहे.

जर डबल डीप ही एकाच लाईफ लाईन शिल्लक असेल आणि स्पर्धक दिलेल्या पडाव पेक्षा बराच पुढे पोहोचला असेल आणि तो म्हणाला मला अ आणि क मध्ये कन्फ्युजन आहे. तर अमिताभ म्हणेल की आप अभी तक बहोत उमदा खेले है, मै नही चाहता की आप कोई भी गलती करके इतनी  कम रकम लेके जाये.

तेच स्पर्धक म्हणाला मला अ आणि ब मध्ये कन्फ्युजन आहे तर अमिताभ म्हणेल आपके पास अभी भी डबल डीप लाईफ लाईन है. आप चाहे तो उसका इस्तेमाल कर सकते है.

पण जेव्हा वेळेचा बंधन असेल(टिकटिकी ) तेव्हा मात्र ही सगळी मदत मिळेलच याची खात्री नाही. पण जेव्हा अमिताभ काही सुचवू पाहत असेल तेव्हा समझदार को इशारा काफी होता है.

तसंही ही इतकी मदत तर स्पर्धकांना मिळायलाच हवी कारण आंतरजालावर मिळालेल्या माहितीनुसार -


Source - Internet/Email
We all know KBC is Good Business.
But have you ever pondered...
How Good....????

Any guesses? Let's see...

Airtel is charging Rs.6/- per SMS sent for this contest.

Assuming ther
e are only 100 entries from say 10 cities of some 20 districts and 20 states...

6(Rs/SMS) x 100(entries) x 10(cities) x 20(districts) x 20(states) = 6
x 100 x 10 x 20 x 20 = Rs.24,00,000

24 lakhs in 20 minutes.
(People trying for the 2 lakhs cash prize)

Imagine what if 1000 entries try out from 100 cities?

The figure simply grows by 2 more zeroes and yields a whopping 24 Crores!!!!

And it does not stop there...

In practice it could be another multiple of 100 or a multiple of 1000 on an average.

In that case it is 24 x 100crores earnings in just 20 minutes on every episode!!!

And the prize money: A mere 2 crore..
(and from whose pocket?)

Smart Business By Siddharth Basu!

And the best part of this calculation is just the SMS earning!!

What about the Ad money?

A rough annual profit calculation goes like this:

2400 x 5 x 4) (episode/month) = 60000 crores.

Let even 50% get dissolved in taxes and other payments, still you will be left with (which includes even the meagre 480 crores of prize money i.e.if every episode bags 2 crore prize)!

30000-crores profit !!! (only from SMS)

Simple Question:
"KAUN BANEGA CROREPATI"
and your options are---

A) SONY TV
B) AIRTEL
C) AMITABH BACHAN
D) SIDDHARTH BASU

Computerji iska jawab bataiye....

Ans: All FOUR..!!!! 

बुधवार, २ मार्च, २०११

स्वप्नातलं मन (कविता)

स्वप्नात रमणारं  मन आपलंच असतं
देहाला निश्चल ठेवून सूप्तरूपाने   फिरून येतं..
वास्तवापेक्षा तेच जग अधिक प्रिय वाटतं त्याला
इथं जे मिळत नाही त्याचा तिथे शोध घेतं...
स्वप्नात सगळं मनाचंच  राज्य असतं
तरी तिथेही काहीबाही विचार करतं
प्रत्यक्षात तर आहेच मन मारणं...
तिथं तरी मुक्त व्हायला याचं काय जातं...
कधी कधी तर जागेपणीही   स्वप्नं पाहतं
पण त्यांना आवर घालायला हे तयार   नसतं..
उगीचच एक वेगळं जग निर्माण करून
स्वप्नांच्या दुनियेत पुन्हा स्वप्न पाहू लागतं...
स्वप्नातल्या स्वप्नातही याला कळत नाही
की हे काही आपलं खरं जग नाही ...
या स्वप्नाळूपणाचा  अंतच नाही?
कुठून तरी आनंद मिळवायचा इतकंच याला कळतं...
स्वप्नात रमणारं  मन आपलंच असतं...



गुरुवार, २७ जानेवारी, २०११

नेट भेट ते थेट भेट

      भेट म्हटलं कि पूर्वी व्हायची ती प्रत्यक्ष भेट, किंवा पत्र भेट नाहीतर तिकडे जाणारी माणसे शोधून निरोपांची देवाण घेवाण.. आपल्या माणसांशी बोलण्यासाठी दिवसोंदिवसांची प्रतीक्षा...नंतर दूरध्वनी आले आणि भेट जरा सोपी झाली. पण हा दूरध्वनी सर्वांनाच परवडेबल नसल्याने शेजारी पाजारी निरोप ठेवणेही आलेच. त्वरित संपर्कासाठी हि सोय फारच छान होती... आणि असाच अचानक तंत्रज्ञानाने सर्वांच्याच आयुष्यात प्रवेश केला आणि होऊ लागली भ्रमण भेट व नेट भेट.....

     नेट भेटीचा सर्वांत मोठा फायदा म्हणजे नवीन माणसे जोडली जाणे. अनेकांशी एकाच वेळी संपर्क होऊनही   इकडच्या कानाची तिकडच्या कानाला खबर नाही, आणि मुद्दामहून खबर होऊ द्यायची असेल तर ग्रुप चाट आहेच. ग्रुप चाटचा फायदा म्हणाल तर प्रत्येकाला बोलण्याचा अधिकार :) प्रत्यक्ष बोलताना एक वेळ तुमचे म्हणणे कदाचित दुर्लक्षले जाईल. पण ग्रुप मधल्या कॉमेंट्स या वाचल्या जातातच, शिवाय तुम्ही विचार करूनही बोलू शकता, आणि बोललेले बदलूही शकता (वाह हे तर फारच छान.....). इथे तुमच्या व्यक्तिमत्वापेक्षा तुमच्या लिखाणाची ताकद जास्त असते. शिवाय समोरच्याच्या  बोलण्याची  लकब, आवाज हे काहीच माहिती नसल्याने आपण त्याने बोललेले वाक्य आपल्या मनाने ऐकतो. त्यामुळे सगळेच फार जवळचे वाटतात (काही अगदीच उद्धट लोक सोडून...)

      पण कितीही झाले तरी प्रत्यक्ष भेटीची सर नेट भेटीला नाही. नेटवर कितीही दिवसांपासून ओळखीची असणारी काही माणसे समोर आल्यावर परकी वाटू शकतात.. तर प्रत्यक्ष भेटणारी बसमधील ५ मिनिटांची ओळख असली तरी गाढ मैत्री होऊ शकते.

     आम्हा बझ्झकर्यांचीही काल २६ जानेवारीला समोरासमोर भेट झाली, अन इतके दिवस टिप्पण्यानमधून  बोलणारे आम्ही खरंच भेटलो. भेटीचा अनुभव तर छान होताच, पण जी गोष्ट नेटवर कळत नाही ते म्हणजे वागणे... सर्वांचे वागणे समजले, आणि नेटभेटीवरचे भेटणे प्रत्यक्षात परके वाटते हा समज दूर झाला...

मग तुमचा काही वेगळा अनुभव नेटवरील भेटीच्या थेट भेटीनंतर?




सोमवार, ३ जानेवारी, २०११

शब्द (कविता)

मधुर शब्द, कटू शब्द,
अर्थपूर्ण शब्द नि निरर्थक शब्द
अमृतात ओथंबलेले  शब्द
तर काही अगदीच कोरडे शब्द
आतून आलेले शब्द
नि वरवरचे शब्द
                                                            प्रत्येक शब्द वेगळा
                                                            स्वत:चं अस्तित्व जपणारा!
                                                            काही शब्द निरर्थक वाटतात
                                                            पण तरीही ते गूढ असतात..
                                                            शब्दांच्या खेळात फक्त शब्दच असतात...
                                                            स्पर्धीही तेच अन प्रतिस्पर्धीही तेच
                                                            एकमेकांशी द्वंद्व करता करता 
                                                            माणसाच्या जीवणीवर नाचत असतात..


कधी कधी मात्र शब्दांच्या पलीकडले
      शब्दही बोलू शकत नाहीत...
नजरच न बोलता सर्व बोलते
      आणि शब्द मध्ये पडत नाहीत....


बुधवार, २९ डिसेंबर, २०१०

कविता... (कविता)

कविता करायची म्हटलं कि
सगळे शब्द पळून जातात...
एखाद्या निवांत क्षणी मात्र
आपण होऊनच जमा होतात...


विषय आठवावा म्हटलं कि
त्यावेळी काहीच सुचत नाही...
अचानकच मग कधीतरी
अनेक गोष्टी एकदम स्फुरतात...


आपण जुळवू म्हटलं कि
यमकच  जुळत नाही...
शब्दांच्या कलाने घेतलं कि
ते आपोआपच कागदावर उतरतात...


अक्षराला अक्षर जुळतं
आपलं आपल्यालाच छान  वाटतं...
फुलांनी भरलेल्या बागेसारखी
मनात शब्दांची दाटी होते...


मग हा शब्द घेऊ कि तो घेऊ?
सगळेच शब्द सुंदर वाटतात...
मनातल्या भावनांना वाट मिळते
अशाच का कविता तयार होतात?






रविवार, २६ डिसेंबर, २०१०

कोणासारखं? (कविता)

गाणं गावं हरिदासांसारखं 
        स्वत:ला विसरून देवासाठी
काव्य करावं कालिदासासारखं
       नको प्रसिद्धीच्या हव्यासापोटी

बासरी वाजवावी कृष्णासारखी
      ज्याने चराचरही तल्लीन होतील
 वीणावादन सरस्वतीप्रमाणे
       ज्याने पतितही पावन होतील

                                                        चित्र रेखाटावं  रवी वर्म्यानसारखं
                                                                ज्यात  दयाघानाचा  वास  असेल
                                                        शिल्प कोरावं अजिंठ्यासारखं
                                                                जे पाहताना मन स्वत:ला विसरेल

                                                        रागही व्हावा अनुरागासारखा
                                                                क्षणातच विरघळण्यासाठी 
                                                       प्रेम करावं मीरेसारखं
                                                               निर्मळ मनानं कृष्णासाठी  



शुक्रवार, १० डिसेंबर, २०१०

नमस्कार मित्र मंडळी.....

खूप दिवस वाटत होते कि आपला पण ब्लॉग असावा, आज मुहूर्त लागला तो बनवायला! इथे मी काय काय शेअर करणार आहे.. अजून मलाच माहिती नाही. पण आशा आहे कि तुम्हाला काहीतरी चांगलेच वाचायला आणि पाहायला मिळेल.... :)