कविता लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
कविता लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

गुरुवार, १९ जुलै, २०१२

महागाई वाढते आहे? (कविता)

छायाचित्र आंतरजालावरून
महागलेय जेवण,
महागलेय जीवन,
पण स्वस्तही इथे बरंच काही आहे
कोण म्हणतं महागाई वाढते आहे?

                                               स्वस्त इथे खून,
                                               स्वस्त लोकांचे जीव
                                               आणि स्त्रीभ्रूणही इथे कचऱ्यात आहेत,
                                               कोण म्हणतं महागाई वाढते आहे?

स्वस्त आता अत्याचार,
स्वस्त झालीये लुटालूट,
बलात्कारालाही बघे इथे आहेत
कोण म्हणतं महागाई वाढते आहे?

                                               स्वस्त आहे भ्रष्टाचार,
                                               पुढारी तो लाचार,
                                               घोटाळे तर न मोजणेच इष्ट आहे
                                               कोण म्हणतं महागाई वाढते आहे?

                              लाखोंची डोनेशनं, करोडोंची लाच
                              दारू नि बायांचा नंगानाच
                              नैतिकता मात्र महागते आहे....
                              तिथेच तर महागाई वाढते आहे....



शुक्रवार, १५ एप्रिल, २०११

आस...(कविता)



छायाचित्र आंतरजालावरून
        
   चैत्राने बघ दिली पालवी
   तरुवर वेलींना...
   नभानेही दिधला मृद्गंध
   या अतुष्ट धरणीला...
   तूही आता
   सोड अबोला
   अन दर्शन दे नयनांस...
   आता तुझीच जीवा रे आस....   


    आम्र मोहरता
    कोकीळ भुलले ...
    मेघ दाटता
    मयूरही फुलले...
    तुलाच कसे ना
    काहीच रीझवे
    करिसी मज का उदास...
    आता तुझीच जीवा रे आस....

                                                       मज विरह का
                                                       चातकापरी...
                                                       सोड रुसवा हा
                                                       कशास  दूरी...
                                                       तव स्पर्शाने
                                                       गंधित वारा
                                                       बिलगु दे अंगास...
                                                       आता तुझीच जीवा रे आस...



मंगळवार, २२ मार्च, २०११

शिवरायांचा सांगावा... (कविता)

Image Courtesy: Internet

काल चक्क स्वप्नात
महाराज आले,
अन चौफेर नजर फिरवून
मग म्हणाले...

सह्याद्री तर अजूनही तोच,
या देशाची हद्द
कुठे गेली पण आज इथल्या
गड्यातली जिद्द

पहा तिकडे चौको-चौकी
सज्ज जयंतीचे मांडव
मनातुनी परी सर्व कोरडे,
ईर्ष्या घालतसे तांडव

आमचे नाव म्हणजे राहिले आहे
निव्वळ राजकारण
पैशासाठी सेनापती ठेवती
देशासही तारण...

आमच्या मिरवणुकीत नाचे
ही मद्यधुंद तरुणाई
कुठे आहे तानाजींची उर्मी
अन बाजींची नवलाई?
                                                              
आमच्या नावे इथे
या संघटना मिरविती
ग्रंथ इथले तुडविती हे,
जनास अन भिवविती

आम्ही जोपासले अठरापगड इथे,
नांदले गुण्या-गोविंदाने
आज काही म्हणती 'शिवबा आमचा',
का गर्जती ही विधाने?
                                                         
बहुत दु:खेदेखील इथे
दिसते आहे एक आस..
इथला सामान्यच  पुन्हा घडवेल
महाराष्ट्राचा इतिहास...

जगदंब जगदंब, श्रींच्या मनी
आज पुन्हा तीच इच्छा येवो,
अन सच्च्या मराठी मनाचे आज
इथे 'स्वराज्य' होवो...



गुरुवार, १० मार्च, २०११

स्त्रीस (कविता)

आज एकविसाव्या शतकात
          स्वत:च्या सौंदर्याचा बाजार मांडलायस  तू
          फक्त दिखाव्याच्या जगात अडकलीयेस तू
मिस वर्ल्ड होण्याची स्वप्ने तू पाहतेस
त्यासाठी संस्कारांनाही पाने पुसतेस

         तुझी काया पूर्वी असायची झाकण्यासाठी
         आता धडपडतेस  तू तीच दाखवण्यासाठी
स्त्री-मुक्तीच्या लढ्याची सोंगं करतेस
पण तू तर स्वच्छंदी मुक्ताच आहेस
         आधीही होतीस आणि पुढेही राहशील!

तुझ्याचमुळे रामायण घडलं  नि महाभारतही तुझ्याचमुळे!
        तेव्हापासून तुझं महत्त्व आहे,  तरी म्हणतेस मी बंधनात आहे!
स्वत:लाच इतकं स्वस्त केलंयेस तू
        की shaving क्रीमच्या add मध्येही दिसलीच पाहिजेस  तू
असलंच स्वातंत्र्य हवा होतं का तुला?

बुद्धी शक्तीच्या च्या जोरावर कितीही पुढे जा
पण तुझ्या शालीनतेला विसरू नकोस
समजूतदार होऊन नाती जोड, ती तोडू नकोस
तुझ्या उत्कर्षाआड  येण्याची कोणाचीही हिंमत नाही
पण तूच स्वत:ची किंमत कमी करून घेऊ नको

तुला देणगी आहे जिजाऊ बनण्याची,
राणी लक्ष्मी नि देवकी होण्याची
         स्वत:ला घडवतानाच दुसऱ्यांना घडव
         प्रेमाने सगळ्यांशी नातं जडव
तू आहेस म्हणूनच तर विश्व आहे
'आई' ही हाक ऐकण्याची संधी फक्त तुलाच आहे....



बुधवार, २ मार्च, २०११

स्वप्नातलं मन (कविता)

स्वप्नात रमणारं  मन आपलंच असतं
देहाला निश्चल ठेवून सूप्तरूपाने   फिरून येतं..
वास्तवापेक्षा तेच जग अधिक प्रिय वाटतं त्याला
इथं जे मिळत नाही त्याचा तिथे शोध घेतं...
स्वप्नात सगळं मनाचंच  राज्य असतं
तरी तिथेही काहीबाही विचार करतं
प्रत्यक्षात तर आहेच मन मारणं...
तिथं तरी मुक्त व्हायला याचं काय जातं...
कधी कधी तर जागेपणीही   स्वप्नं पाहतं
पण त्यांना आवर घालायला हे तयार   नसतं..
उगीचच एक वेगळं जग निर्माण करून
स्वप्नांच्या दुनियेत पुन्हा स्वप्न पाहू लागतं...
स्वप्नातल्या स्वप्नातही याला कळत नाही
की हे काही आपलं खरं जग नाही ...
या स्वप्नाळूपणाचा  अंतच नाही?
कुठून तरी आनंद मिळवायचा इतकंच याला कळतं...
स्वप्नात रमणारं  मन आपलंच असतं...



सोमवार, ३ जानेवारी, २०११

शब्द (कविता)

मधुर शब्द, कटू शब्द,
अर्थपूर्ण शब्द नि निरर्थक शब्द
अमृतात ओथंबलेले  शब्द
तर काही अगदीच कोरडे शब्द
आतून आलेले शब्द
नि वरवरचे शब्द
                                                            प्रत्येक शब्द वेगळा
                                                            स्वत:चं अस्तित्व जपणारा!
                                                            काही शब्द निरर्थक वाटतात
                                                            पण तरीही ते गूढ असतात..
                                                            शब्दांच्या खेळात फक्त शब्दच असतात...
                                                            स्पर्धीही तेच अन प्रतिस्पर्धीही तेच
                                                            एकमेकांशी द्वंद्व करता करता 
                                                            माणसाच्या जीवणीवर नाचत असतात..


कधी कधी मात्र शब्दांच्या पलीकडले
      शब्दही बोलू शकत नाहीत...
नजरच न बोलता सर्व बोलते
      आणि शब्द मध्ये पडत नाहीत....


बुधवार, २९ डिसेंबर, २०१०

कविता... (कविता)

कविता करायची म्हटलं कि
सगळे शब्द पळून जातात...
एखाद्या निवांत क्षणी मात्र
आपण होऊनच जमा होतात...


विषय आठवावा म्हटलं कि
त्यावेळी काहीच सुचत नाही...
अचानकच मग कधीतरी
अनेक गोष्टी एकदम स्फुरतात...


आपण जुळवू म्हटलं कि
यमकच  जुळत नाही...
शब्दांच्या कलाने घेतलं कि
ते आपोआपच कागदावर उतरतात...


अक्षराला अक्षर जुळतं
आपलं आपल्यालाच छान  वाटतं...
फुलांनी भरलेल्या बागेसारखी
मनात शब्दांची दाटी होते...


मग हा शब्द घेऊ कि तो घेऊ?
सगळेच शब्द सुंदर वाटतात...
मनातल्या भावनांना वाट मिळते
अशाच का कविता तयार होतात?






रविवार, २६ डिसेंबर, २०१०

कोणासारखं? (कविता)

गाणं गावं हरिदासांसारखं 
        स्वत:ला विसरून देवासाठी
काव्य करावं कालिदासासारखं
       नको प्रसिद्धीच्या हव्यासापोटी

बासरी वाजवावी कृष्णासारखी
      ज्याने चराचरही तल्लीन होतील
 वीणावादन सरस्वतीप्रमाणे
       ज्याने पतितही पावन होतील

                                                        चित्र रेखाटावं  रवी वर्म्यानसारखं
                                                                ज्यात  दयाघानाचा  वास  असेल
                                                        शिल्प कोरावं अजिंठ्यासारखं
                                                                जे पाहताना मन स्वत:ला विसरेल

                                                        रागही व्हावा अनुरागासारखा
                                                                क्षणातच विरघळण्यासाठी 
                                                       प्रेम करावं मीरेसारखं
                                                               निर्मळ मनानं कृष्णासाठी  



बुधवार, २२ डिसेंबर, २०१०

माझी मराठी...(कविता)













 
माझी मराठी सौंदर्याची खाण
हिचा तर आम्हाला चिरंतन अभिमान...

ज्ञानेश्वरी, भागवत नि तुकारामांच्या गाथा
यांना लेवून तेजाने तळपतो हिचा माथा...

हिच्यातला प्रत्येक शब्द दवबिंदूत भिजलेला
एखादा इतका मृदू कि ओठांवरच थिजलेला...

हि संस्कृतकन्या नवी नाती बांधते
सातासमुद्रापारही आज सुखाने नांदते...

खानदानीपणा तर मुळातच हिच्यात
सात्विकतेची आभा लपत नाही कशात...

माझी मराठी हे वाग्देवीचे वाण
गरज पडली कधी तर धनुष्यातला बाण...

दुर्लक्षली  गेली तरी इतकी सहनशील
लेकरांना माफ करणारी साक्षात क्षमाशील...

तरीही तुझं अस्तित्व संपायला प्रलयच यावा लागेल
आचंद्रसूर्य इथे तुझेच राज्य असेल....